Ο ρόλος του χρώματος στην ταυτότητα των κτιρίων

Η πρώτη εντύπωση για ένα κτίριο εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από το χρώμα του. Κάθε χρώμα, από το άσπρο μέχρι το μαύρο και κάθε χρωματικός συνδυασμός επιδρά στη γενική εντύπωση και ερμηνεία της μορφής ενός κτιρίου, και παράλληλα επηρεάζει τα αρχιτεκτονικά στοιχεία του και τη λειτουργία του ως καλλιτεχνική έκφραση. Ένας καλύτερος συνδυασμός αισθητικής και λειτουργικότητας επιτυγχάνεται με τις επιλεγμένες εφαρμογές φυσικού και τεχνητού φωτισμού μαζί με

 τα μονολιθικά χρώματα ή τους χρωματικούς συνδυασμούς. Αφού το χρώμα εξαρτάται από τις σχέσεις, το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο βρίσκεται το κτίριο έχει ίση οπτική σημασία με το καθεαυτό κτίριο. Ο αρχιτέκτονας χρησιμοποιεί το χρώμα για να κάνει οπτικές δηλώσεις στο αρχιτεκτονικό πλαίσιο της πόλης και της περιοχής, για να τονίσει τις αρχιτεκτονικές και ογκομετρικές του στρατηγικές ή χρησιμοποιεί το χρώμα ως σχεδιαστικό εργαλείο για να ξεπεράσει τη φυσική μορφή της ταυτότητας ενός κτιρίου σε σχέση με το περιβάλλον του. Ενώ το σχέδιο και η μορφή ενός κτιρίου σχεδιάζεται ξεκινώντας από το εσωτερικό του, τα στοιχεία και οι λεπτομέρειές του αντανακλούν τη λειτουργία του, αντιθέτως ο σχεδιασμός του χρώματος ξεκινάει από το εξωτερικό του κτιρίου σε συνδυασμό με το περιβάλλον. Συνήθως, οι ιδιοκτήτες κτιρίων είναι πολύ προσεκτικοί με τις προτάσεις και τις μελέτες των αρχιτεκτόνων σχετικά με την επιλογή του χρώματος και οι προτιμήσεις τους είναι απλές. Ωστόσο, υπάρχουν και πελάτες που είναι περισσότερο προοδευτικοί και θέλουν να εκφράσουν την ατομικότητά τους, με αποτέλεσμα να αφήνουν τους αρχιτέκτονες να εφαρμόσουν τις δημιουργικές τους τεχνικές σύμφωνα πάντα με τις προτάσεις τους. Από αυτή την άποψη, η αρχιτεκτονική διάσταση του κτιρίου ενισχύει τη συλλογική του κουλτούρα και συνεισφέρει στη δημόσια εικόνα του.

Αρμονία χρωμάτων

Οι Έλληνες φιλόσοφοι και οι συγγραφείς του Μεσαίωνα, όπως ο Leon Battista Alberti και ο Leonardo da Vinci, δημιούργησαν τη βάση για την εξέλιξη των χρωματικών συ- στημάτων. Σύμφωνα με την Idee Farbe (1994), μία λίστα για την κατηγοριοποίηση των χρωμάτων, υπάρχουν περίπου εξήντα συστήματα από τα οποία τα πρώτα αναπτύχθηκαν από τους Έλληνες και κατά τη διάρκεια της Ιταλικής Αναγέννησης. Επίσης υπάρχουν δώδεκα χρωματικά συστήματα που σχετίζονται u956 με την αστρονομία, την ανθρωποσοφία, την αρχιτεκτονική θρησκευτικών χώρων και το συμβολισμό. Τα πρώτα συστήματα χαρακτηρίζονταν από τις απλές γεωμετρικές μορφές όπου εξέφραζαν τις διαφορετικές αποχρώσεις σε φασματική αλληλουχία. Αργότερα αναπτύχθηκαν τα τρισδιάστατα μοντέλα για να αναπαραστήσουν την καθαρότητα και τη φωτεινότητα. Για περιβαλλοντικούς λόγους, η αναπόφευκτη σύγχυση μεταξύ χρωμάτων, συστημάτων και ορολογίας έχει λυθεί από το Φυσικό Σύστημα Χρωμάτων (NCS) της Σουηδίας το οποίο εξαρτάται κυρίως από τα φυσικά χρώματα που υπάρχουν στο περιβάλλον. Αυτό το σύστημα αναγνωρίζει τη σημασία των αχρωματικών χρωμάτων, που είναι το μαύρο και το άσπρο, μαζί με τα βασικά χρώματα που είναι το κίτρινο, το κόκκινο, το μπλε και το πράσινο. Αν και έχουν γραφτεί πολλά για τις αρχές της αρμονίας σε σχέση με τις τρεις διαστάσεις των χρωμάτων, το ζήτημα της ασάφειας έχει παραβλεφθεί. Σύμφωνα με το συνθέτη Arnold Schoenberg, η αρμονία είναι μόνο ένα από τα κριτήρια για τη σύνθεση της μουσικής. “Εάν η μουσική αρμονία εξαρτάτο μόνο από το ποιες νότες ταιριάζουν, τότε θα περιοριζόταν σε ένα είδος αισθητικού πρωτοκόλλου”.

Ελευθέριος Ι. Πισκιτζής

Αρχιτέκτων Μηχ. U.W.C., M.Arch, MBA

Chartered Architect RIBA, AIA, RIAC,

SARA, ALA, AIAA, ASLA. Υπ. Διδάκτωρ ΕΜΠ

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ερευνητών

Ενεργειακού Σχεδιασμού – EDRA

e-mail:eparchilab@hotmail.com

buildinggreen